
Kelimelerimiz de gelincik kanatları gibi. Uçup gidiverecek gözler önünden. Rüzgar önünde bilmediğimiz topraklara yolculuk edecek, uzaklara çok uzaklara gidecek... Her birimiz bu yüzden kendi gelinciklerimizin kanatlarını üfledik rüzgara doğru. O bilinmedik toprakların üzerinde adını bile bilmediğimiz insanların başlarına konsunlar diye...
Belli mi olur belki birinin gününe kocaman bir gülümseme katar...Kim bilir?
Fotoğraf: http://juuro.deviantart.com/art/Corn-Poppy-79438714
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder